TEKNOLOJİ HAYATIMIZIN EFENDİSİ OLDU

İllaki vardır öncesi; ama biz bir yerden başlayalım.
Televizyonla başladı her şey.
Bizi birleştirir sandık; ama sonra neredeyse herkesin bir televizyonu oldu.
Ve herkes odasına çekildi.
Diziciler bir odaya, maç meraklıları bir odaya…
Koptuk.
Sonra bilgisayarlar geldi.
Çocuklar odalarına kapandı.
Ardından cep telefonları, yüksek hızlı internet.
Hepimizi ele geçirdi.
Büyülendik.
7’den 70’e
Teknoloji güzel; ama bir sorun var.
Hani bu iletişim çağı sınırları kaldıracak,
Bizi kavuşturacaktı.
Doğru,
Dünya’nın bir ucuyla görüşüp
Yıldızlar arası haberleşiyoruz, falan filan
Ancak
Yemek sofrasında
Aynı odada
Aynı yatakta
Yan yanayken
Birbirimizden koptuk
Uzaklaştık.
Konuşup hal hatır sormanın yerini
Kısa mesajlar aldı önce.
Çok geçmeden sesli harfleri kaybettik.
Ardından kelimeler topyekûn gitti elden.
Sosyal medyada tüm eski/yeni arkadaşlarımızı bulduk;
Ancak aldığı oyun davetlerinin 10’da 1’i kadar kahve daveti alabilen var mı?
Neredeyse yok.
Şimdi arkanıza yaslanın. Size yaklaşmakta olan bir şeyi göstereceğim.
İşte yakın gelecek bu.
Tehlikenin farkında mısınız?
Teknoloji bize hizmet edecek bir araçken biz onun aracı olduk.
Kimsenin bizim gözümüzü zorla bağlamasına gerek yok artık.
Şimdi biz gidiyoruz parasını verip alıyoruz.
Gözlerimizi kendimiz bağlıyoruz.
Biz onun aracı olduk.
O bizim efendimiz oldu.
Biz ise bir körebe.
Şimdi ve burada olmanın dünya ile yeniden temas kurmanın yolu aslında çok açık.
Yeniden başlayın.
Dokunun, dinleyin, beraber koşturun, düşün, kalkın, hata yapın, paylaşın.
Yaşayın.
“Bugün değil de bir’ gün” deyip erteliyorsanız.
Tehlikenin farkında mısınız?
Oyunlar nedeniyle 3 canımız varmışçasına rehavetteyiz.
Ne var ki
3 değil
Tek canımız var.
Kaynak : Dr. Ali Bayramoğlu

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir