ÖNCE İNSAN OLMAK

Her şeyin olabilir..
Evlerin, arabaların.. Bilgisayar vs… her türlü teknolojik imkanın, renk renk elbiselerin,
pahalı parfüm ya da kremlerin ve pahalı alışkanlıkların…

Ve sen !..
Her şey olabilirsin… Kaymakam, Vali, belediye başkanı, Başbakan hatta Cumhurbaşkanı olabilirsin..

Güzel ya da çirkin..
Uzun ya da kısa..
Boylu poslu.. Gösterişli ya da gösterişsiz…
Tombul yada zayıf….
Genç ya da yaşlı olabilirsin…

Kadın ya da erkek…
Anne yada baba…
Kardeş, ağabey, dost, arkadaş olabilirsin…

Huzurlu ve huzursuz…
Güleryüzlü ya da asabi…
Sakin ya da hareketli…
Sabırlı, dayanıklı, heyecanlı, atak ve coşkulu olabilirsin.

İş sahibi olabilirsin ya da işsiz…
Üniversite yada lise yada ilköğretim mezunu olabilirsin.

Bir meslek sahibi olabilirsin.
Öğretmen, memur, işçi, doktor, mimar ya da avukat…
Hatta mesleğinde en üst seviyelere çıkabilir ve ünvanların olabilir…
Bütün bu özelliklerinle çevrende pek bir takdir görebilir, övgüler alabilirsin…

Tüm bunlar iyidir hoştur, güzeldir …

Büyüklerin dediği gibi adam bile olabilirsin.

Ama asıl mesele insan olmaktır…
İnsan olmak başka bir şeydir…

Onun ne okunacak bir kitabı ne de ezberlenecek bir formülü vardır. İnsan olmak yukarıda sayılanların ve sayılmayanların tamamını kapsar…

Eğer;

İnsanları toplumsal alt kimliklerine göre ayırmadan, cinsiyetlerine göre kayırmadan, zengin, fakir yada meslek ya da unvanlarına göre değil önce insan olduğu için sevip sayıyorsan…

Ve çevrendekilere sahip olduklarına göre değil, insan olduklarına göre değer ve anlam verebiliyorsan.

Verdiğin sözü tutuyor ve özün ile sözün birbirini tamamlıyorsa, iyiniyetli, samimi, merhametli, helal kazançlı, vicdan sahibi, dürüst ve alçak gönüllü isen insan olma yolunda ilerliyorsun demektir.

Ve tüm bu özelliklerinin yanına bir de erdem kattın mı tam insan oldun demektir.

İnsan olmak inceliktir,  insan olmak hassasiyettir. Kibar ve zarif olmaktır.

İnsan olmak, kötülük yapana da iyilik yapabilmeyi bilmektir. Herkese aynı saygıyı ve aynı sevgiyi gösterebilmektir. Kin tutmamaktır. Özür dilemeyi bilmektir. İnsanları yargılamamaktır. Karşılık beklememektir. İnsanların açıklarını aramamak, gıybet etmemek ve affetmeyi bilmektir.

Bütün bu özelliklerinle insan olduğunda sen artık insanların yüzlerine değil ruhlarına bakmaya başlarsın…