İNSAN OLMAK HAKKINDA- Dr. İlhami Pektaş

Ana karıncayla baba karınca, yavru karıncaları çevrelerine toplamışlar, onlara karıncalık dersi veriyorlardı. Baba karınca, dersinin sonunu şöyle bitirdi:
— Yavrularım! Hayatta karınca olmaya çalışın! Hiçbir zaman karıncalıktan ayrılmayın.
Yavrular,
— Nasıl karınca olalım? Karıncalığın yolları nelerdir?.. Diye sordular.
Baba karınca,
— Kendinize bizi örnek alın, dedi. Biz ne yapıyorsak, sizler de onu yapın!
Yavru karıncalar, baba karıncayla ana karıncaya baktılar. Onlar ne yapıyorlarsa öyle yaptılar. Yazdan yiyeceklerini toplayıp toprak altına yığdılar. Kışın uyudular. Zamanı gelince yumurtladılar.
Baba karıncayla ana karınca, çocuklarını yine çevrelerine topladılar. Baba karınca onlara,
— Yavrularım! Dedi. Ben artık ölüyorum. Hepinizden memnunum. Hepiniz karınca oldunuz. Hiçbiriniz karıncalıktan ayrılmadınız. Hakkım helal olsun. Allah sizden razı olsun.
Baba ördekle ana ördek, yavru ördekleri çevrelerine toplamışlar, onlara ördeklik dersi veriyorlardı. Baba ördek dersinin sonunu şöyle bitirdi:
— Yavrularım! Hayatta ördek olmaya çalışın. Hiçbir zaman ördeklikten ayrılmayın.
Yavrular,
— Ne yapalım da ördek olalım? Ördek olmanın yolları nelerdir?.. Diye sordular.
Baba ördek,
— Çok kolay, dedi. Bizi örnek alın. Biz ne yapıyorsak, siz de öyle yapın!
Yavru ördekler, ana ördekle baba ördeğe baktılar. Onlar ne yapıyorlarsa öyle yaptılar. Vak vak diye sesler çıkardılar. Suda yüzdüler, karada yürüdüler. Yumurtladılar, kuluçkaya yattılar, yavruları oldu.
Baba ördekle ana ördek çocuklarını yine çevrelerine topladılar. Baba ördek onlara,
— Yavrularım! dedi. Artık siz yetiştiniz. Hepiniz iyi birer ördek oldunuz. Hiçbiriniz ördeklikten ayrılmadınız. Emeklerimiz boşa gitmedi. Hakkımız helal olsun. Allah sizden razı olsun.
Yavru ördekler,
— Biz bir şey yapmadık ki, dediler. Size baktık, siz ne yapıyorsanız, biz de onu yaptık…
Köpek, kedi, balık, aslan, deve, fil, yılan, koyun, yeryüzünde ne kadar baba hayvan ve ana hayvan varsa, yavrularına kendileri gibi olmaları, bunun için de kendileri ne yapıyorlarsa öyle yapmalarını söylediler.
Yavru hayvanlar da baba hayvanla ana hayvana bakıp onların yolundan gittiler, sonunda iyi birer hayvan oldular. Baba hayvanla ana hayvan da ölürken, yavrularına memnunluklarını söylediler, haklarını helal ettiler.
İnsanlara gelince,
Baba insanla ana insan, çocuklarını çevrelerine toplamışlar, onlara insanlık dersi veriyorlardı. Baba ve anne, dersinin sonunu şöyle bitirdi:
— Yavrularım! Hayatta hep insan olmaya çalışın, hiçbir zaman insanlıktan ayrılmayın. Çocuklar,
— Ne yapalım da insan olalım? İnsanlığın, insan olmanın yollan nelerdir, baba, anne? Diye sordular.
Baba ,
— Çok kolay, dedi. Kendinize bizi örnek alın. Anneniz ve ben ne yapıyorsak, siz de öyle yapın, herkese öyle davranın!
Çocuklar, baba insanla ana insana baktılar, onlar ne yapıyorlarsa aynen öyle yaptılar. Hepsi de tıpkı tıpkısına babalarına ve annelerine benzediler.
Baba insanla anne insan, çocuklarını yine çevrelerine topladılar. Baba ve Anne onlara,
— Yazıklar olsun! Diye bağırdı. Hiçbiriniz bizim istediğimiz gibi yetişmediniz. Hiçbiriniz insan olmadınız. Hepiniz de insanlıktan uzaksınız. İnsanlıktan ayrıldınız. Artık ölüyoruz. Yazık oldu emeklerimize, hepsi boşa gitti. Bütün hakkımız haram olsun, Allah hepinizi kahretsin.
Çocuklar şaşırdılar,
— Peki, ama bize neden beddua ediyorsunuz? Biz yanlış bir şey mi yaptık yoksa… Söylediğiniz gibi size baktık, sizi örnek aldık. Siz ne yaptınızsa, bizde de aynısını yaptık…

Son söz : Farkında olsanız da olmasanız da çocuklar siz ne yaparsanız onu yaparlar.
Siz onları eğitmekten ziyade onlara iyi bir örnek olmaya çalışın.
Eğer çocuklarınızda bir hata varsa mutlaka bazı şeyleri yanlış yapmış, onlara yanlış örnek olmuşsunuzdur.

Ne güzel söylemiş mevlana;

Ne fark eder ki kör insan için elmas da bir camda.. Sana bakan bir kör ise, sakın kendini camdan sanma.