BENLİK

Nefİsleri doyurmaktan, Ruhumuza sıra gelmiyor ki bir türlü. İşte bütün savaşların, dertlerin, kederlerin, acıların, mutsuzlukların, belaların, gözyaşlarının ve kaybetmelerimizin tek nedeni :

BENLİK…BEN DUYGUSU…

Bununla ilgili güzel bir hikaye ;

Kaplumbağanın en büyük hayaliydi gök yüzünde uçabilmek;

Arkadaşları olan kuşlara anlattı bir gün hayalini ve hayalini gerçekleştirmek için onlardan yardım istedi.

Sizlerin kanadınız var uçabiliyorsunuz oysaki benim kanatlarım yok uçamıyorum.

Bu keyfi tatmak için canımı verebilirim. Bana yardım edermisiniz ? diye sordu kuşlara kaplumbağa.

Nasıl edebiliriz ki dedi kuşlar? Kanadın yok ki uçmayı öğretelim.

Kaplumbağa düşündü ve cevap verdi…

Uzun bir çubuk bulalım, biriniz bir ucundan diğeriniz öbür ucundan ağzınızla sıkıca tutun çubuğu.Bende ortadan ağzım ile sıkıca tutarsam çubuğu uçmamam için bir engel kalmaz ,başarabilirim der.

Bulurlar çubuğu, kaplumbağanın aynen dediği gibi yapılır.

Artık gökyüzünde süzülmektedir kaplumbağa ve hayali gerçek olmuştur.

O sırada bu durumu gören bir karga yaklaşır ve sorar..

Aaa ne kadar akıllıca bir düşünce kimin aklına geldi bu muhteşem fikir?

Kaplumbağa hemen atılır söze “Beeeeeeeeen”

der demez hızla metrelerce yükseklikten düşer ve parçalanarak canını verir.

Hani demişti ya bu hayal uğrunda canımı verirdim.

Nihayetinde de öyle olur. BEN’lik yolunda kurban olur.

İşte ben demenin acı sonu.