İnsanoğlu, lüksün ve gösterişin kölesi olur, zenginliklerin peşinden koşar, sanki orada mutluluğu bulacakmış gibi.
Ama bir çoğu şunu göremez:
Ne kadar çok şeye sahip olursa, onları kaybetme korkusu da o kadar büyür; ve işte bu korkunun içinde gerçek mutluluk kaybolur…
Çünkü sevinç; ne malda, ne mülkte, ne altında ne de zenginlikte gizlidir; yüzüne değen rüzgarın okşayışında, bir dostun içten kahkahasında, minnetle paylaşılan bir lokma ekmektedir.
Kendi içinde bulunacak mutluluğu dışarıda arayan kişi, büyük bir yanılgı içindedir!
Basit bir hayat, en büyük hazinedir; bunu anlayan insanda, dünyanın en mutlu insanıdır.”
