GÖK KUŞAĞI

Dünyanın bütün renkleri bir gün bir araya toplanmışlar ve hangi rengin en önemli, en özel olduğunu tartışmaya başlamışlar:

YEŞİL demiş ki:

“Elbette en önemli renk benim.. Ben hayatin ve umudun rengiyim.. çimenler, ağaçlar, yapraklar için seçilmişim.. şöyle bir yeryüzüne bakın, dere tepe baştan başa benim rengimle donanmış.”

MAVİ hemen atılmış:

“Sen sadece yeryüzünün rengisin.. Ya ben? Ben hem gökyüzünün hem denizin rengiyim. Gökyüzümün mavisiyle insanların yüreğini huzurla doldururum ve huzur olmadan siz hiçbir işe yaramazsınız.”

SARI söz almış:

“Siz ne diyorsunuz? Ben bu dünyaya sıcaklık veren rengim.. Evreni aydınlatan güneşin rengiyim.. Ben olmazsam soğuktan donarsınız hepiniz.”

TURUNCU onun sözünü kesmiş:

“Ya ben? Ben sağlık ve direncin rengiyim.. insan yaşamı için gerekli vitaminler hep benim rengimde bulunur.. Portakalı, havucu düşünün.. Ben pek ortalarda görünen bir renk olmayabilirim ama güneş doğarken ve batarken gökyüzüne o güzel rengi veren de benim, unutmayın.”

KIRMIZI daha fazla dayanamamış:

“Ben hepinizden üstünüm! Ben kan rengiyim!! Kan olmadan hayat olur mu! Ben tehlike ve cesaretin rengiyim! Savaşın ve ateşin rengiyim! Sevginin ve tutkunun rengiyim! Bensiz bu dünya bomboş olurdu!”

MOR ayağa kalkmış:

Ben asalet ve gücün rengiyim. Hepinizden üstün benim..Bütün krallar, liderler beni seçmişlerdir.. Ben otorite ve bilgeligin rengiyim, insanlar beni sorgulamaz.. dinler ve itaat ederler.”

Ve bütün renkler hep bir ağızdan kavgaya tutuşmuşlar… Her biri diğerini itip kakıyor “En büyük benim” diyormuş… derken.. Bir anda şimşekler çakmış, ve yağmur damlacıkları gökten düşmeye başlamış… Bütün renkler neye uğradıklarını şaşırmış, korkuyla birbirlerine sarılmışlar..

Ve YAĞMUR’un sesi duyulmuş:

“Siz ne yaptığınızı sanıyorsunuz.. Bu kavganızın anlamı ne, bu üstünlük çabanız neden? Siz bilmiyor musunuz ki her biriniz Allah tarafından farklı bir amaç için yaratıldınız, birbirinizden farklısınız ve her biriniz kendinize özelsiniz ama siz birlikte olunca güzelsiniz… Haydi şimdi elele tutusun ve bana gelin.”

Renkler bunun üzerine kendilerinden çok utanmışlar.. Elele tutuşup birlikte sevgiyle gökyüzüne çıkarak bir yay şeklini almışlar.. Yağmur onlara “bundan böyle…” demiş, “Her yağmur yağdığında siz sevgiyle birleşip bir renk cümbüşü halinde gökyüzünden yeryüzüne uzanacaksınız ve insanlar sizi gördükçe huzur duyacaklar, güç bulacaklar.. onlara yarınlar için umut olacaksınız… Gökyüzünü bir sevgi kuşağı gibi saracaksınız ve size sevgi dolu GöKKUŞAĞI diyecekler.. Anlaştık mı?”

İşte bu yüzden ne zaman dünyamız yağmurla yıkansa, ardından gökyüzünde GÖKKUŞAĞI tüm renkleriyle belirir..