Âlem bahanedir varlığın için,
Çiçekler, yapraklar, dallar bahane.
Kendini kendinden gizledin niçin?
Arılar, petekler, ballar bahane.
Bilinmek istedin âlemi yarattın,
Kendi suretinde Âdemi yarattın,
Havva’yı Âdem’e hem dem yarattın,
Âdem, Havva adlı kullar bahane.
Hem dert oldun, hem deva oldun derde,
Hem gizlendin, hem göründün her yerde,
Sıfatın Zâtına olmuş da perde,
Görünen yeşiller, allar bahane.
Kastin var âşıkı nâlân etmeğe,
Gönlünü gözünü giryan etmeğe,
Aşkını kendine ilân etmeğe,
Leylâlar, Mecnûnlar, çöller bahane.
Kaynak : Zeynep Arıcan.
