SORUMLULUK VERMENİN ÖNEMİ
1938’de Harvard araştırmacıları, bir insanı gerçekten mutlu ve tatmin eden şeyin ne olduğunu keşfetmek için 724 kişinin hayatını ergenlikten ölümüne kadar takip eden, tarihin en iddialı çalışmasını başlattılar.
On yıllarca beyinlerini, maaşlarını, ilişkilerini ve travmalarını analiz ettiler.
85 yıllık veriden sonra, kimsenin tahmin etmediği şaşırtıcı bir ilişki ortaya çıkardılar.
Yetişkinlikteki profesyonel başarı ne IQ’ya, ne ebeveynlerin zenginliğine, ne de akademik notlara bağlı değildi.
Başarının en güçlü göstergelerinden biri çok basit bir şeydi: çocuklukta ev işleri yapmak.
Çöpü atmak veya bulaşık yıkamak sadece temizlikle ilgili değil; beyin eğitimiyle de ilgili.
Grant Çalışması olarak bilinen bu çalışma, ev işlerinin hiçbir okulun taklit edemeyeceği bir ders öğrettiğini ortaya koydu: “katkı etiği”.
Bir çocuk oyun oynamayı bırakıp sofrayı kurmak zorunda kaldığında, dünyanın kendi etrafında dönmediğini öğrenir.
Bir ekosistemin parçası olduklarını ve grubun düzgün çalışması için çabalarının gerekli olduğunu anlarlar.
Araştırmacılar, ev işlerine katılan çocukların büyüdüklerinde şu özelliklere sahip yetişkinler olduklarını bulmuşlardır:
– Ne yapılması gerektiğini anlayıp, istenmeden yapmayı bilirler (girişimcilik);
– Başkalarının işlerine daha fazla empati duyarlar;
– Hayal kırıklığını ve gecikmiş tatmini daha iyi yönetirler.
Çocukların sıkılmaması veya iş yapmaması için sürekli korunduğu “helikopter ebeveynliği” çağında, Harvard, onları sıkıcı işlerden koruyarak, gelecekteki mesleki yeterliliklerinin temellerinden mahrum bıraktığımız konusunda bizi uyarıyor.
Çocuğunuzun başarılı bir yetişkin olmasını istiyorsanız, ona daha fazla eğitici oyuncak almayın.
Ona bir süpürge verin.
Kaynak:
Harvard Yetişkin Gelişimi Çalışması (Grant Çalışması) ve Julie Lythcott-Haims (Yetişkin Yetiştirme Nasıl Yapılır).
Sorprendent Universe.