Kabullenmede ve tam kabullenmede arzu yok demektir.
Arzu kabullenmemekten doğar.
Belli bir durumu kabul edemediğinde arzu doğar.
Bir kulübede yaşarsın ve bunu kabul edemezsin;
Bu ego için çok fazladır, bir saray istersin.
Yoksulsun ama kulübede yaşadığın için değil.
İmparatorlar geçmişte hep kulübelerde yaşadılar.
Peygamberlerde hep kulübelerde yaşadı ve yoksul bir insanlar değildi.
Onlardan zenginini hiçbir yerde bulamazdın.
Hayır, seni yoksul yapan kulüben değil.
Saray arzuladığın anda yoksul bir insansın oluyorsun.
Ve başkaları saraylarda yaşadığı için yoksul değilsin, sarayda yaşama arzusu kulübeyle bir kıyaslama doğurduğu için yoksulsun.
Gıpta ediyorsun.
Fakirsin.
Ne zaman bir memnuniyetsizlik olsa, yoksulluk vardır;
Ne zaman ki memnuniyetsizlik yoktur, zenginsindir.
Öyle zenginliklere sahipsin ki onları hiçbir hırsız çalamaz;
Öyle zenginliklere sahipsin ki onları vergi olarak hiçbir hükümet alamaz; Senden hiçbir şekilde alınamayacak zenginliklere sahipsin.
Kale gibi bir varlığa sahipsin,
Yıkılmaz ve nüfuz edilemez.
Niçin bunların değerini bilmiyorsun, gözün hep başka yerlerde…
