SEVGİ ÜZERİNE
Bütün Kainatı var eden sevgidir. Allah’ın insanı yaratışındaki asıl amaç sevgi ve merhamet üzerinedir. İnsanın hamuruna konulmuş en değerli cevherdir sevgi. Sevgi insana ve canlılara verilmiş en büyük hediyedir. Kainatın harcı sevgi ile yoğrulmuştur. Güneş o sevgi ile bize güler. Rüzgar o sevgiyle eser. Bulutla o sevgiyle yağmuru toprağa iletir. Meyveler o sevgi ile olgunlaşır. Yuvalar o sevgi ile kurulur. Anne-babalar yavrularını o sevgi ile besler, büyütür. Atomlar o sevgiyle molekülleri ve maddeyi oluşturur. Dünyamız o sevgiyle güneşin etrafında döner. Kainattaki Canlı cansız her şey o sevgiyle varolur, yaşam bulur ve gelişimini sürdürür. Yer, gök, kainattaki düzen bu sevgiyle varolmuştur. İşte bu sevginin kaynağı Allah’tır. Kainatı saran bu sevgi, Allah’ın rahmetidir. O rahmetin en saf haliyle tecelli ettiği yerlerden biri de insanın kalbidir. İnsan bütün yaratılanlara o rahmetle bakar, sevdiğini Allah için sever.
Nitekim Yunus Emre’nin insan sevgisini ilahi sevgi ile nasıl bağdaştırdığını gösteren en çarpıcı mısralarından birisi “Yaradılanı hoş gör / Yaradan’dan ötürü”dür. O, Allah’ı ve Allah’ın yarattığı her şeyi sever. Allah’ın birliğine gerçekten inanmıştır ve hiçbir varlığı, hiçbir olayı, hiçbir inancı, hiçbir insanı Allah’ın birliği dışında tutmaz. Yunus Emre’ye göre insanlar, din, mezhep, ırk, millet, renk, mevki, sınıf farkı gözetilmeksizin sevilmeyi hak etmektedirler. Madem ki insanoğlu ruh yönüyle Allah’ın sevgisinden gelmektedir; öyleyse insanlar hiçbir şekilde birbirlerinden bu anlamda ayrılamazlar. O, sevgi ve hoşgörü sahibidir.
Yunus Emre’ye göre insan bir sevgi varlığıdır. Yunus Emre sevgiyi Allah ve onun yarattığı tüm varlıklar diye yorumlar. “Yaratılanı severiz yaratandan ötürü”. Sevginin amacı yüce yaratıcıyla bütünleşmektir. Sevginin olduğu yerde öfke, kırgınlık, kızgınlık olmaz. Sevginin değerini yalnız sevenler bilir. Sevmek hoş görü, bilgelik, emek, olgunluk ister. İlahi ışıktan mahrum kalmış bir gönülde sevginin yeri yoktur. Bütün varlıkları birbirine bağlayan, onları ilahi evrene yönelten sevgidir. Kâinatı nasıl ısıtan, aydınlatan bir güneş varsa, insanın içinde de, yüreğini sımsıcak kavrayan bir sevgi vardır ve sevgi insanın ve kâinatın özüdür. Sevgi her şeydir.
Dr.İlhami Pektaş