YAŞAM DIŞ KAPI ÖNÜNE BIRAKILAN AYAKKABI İLE SON BULUYOR
Çoğu zaman araba kullanırken bina önlerine, çöp kutusunun yanında terk edilmiş duran ayakkabıları merak etmişimdir hep.
Neden ayakkabıları dış kapının veya çöp kutusunun önüne koyarlar ki,
Hayatın boyunca didinirsin, çırpınırsın, önce meslek sahibi olmaya sonra para kazanmaya başlarsın,
Sonra hayat arkadaşını bulur evlenirsin çocukların doğduğunda onları beslemeye büyütmeye ve geleceklerini düşünmeyle yaşama devam edersin,
O koşuşturmaca ve hengame arasında kendine ayıracağın vakti düşünemezsin bile,
Gündüzün ömrünü satın alan patronunun, akşamleyin ise ailendir çoğu zaman,
Bir hayat bu şekilde koşturmaca ile gelir geçer,
Ve günü gelip elektriğin fişi çekildiğinde tüm kazandıkların ve birikimlerin geride kalır,
Birileri onları paylaşmaya çalışırken sen artık kapı önündeki bir ayakkabıdan ibaretsindir ve öyle ki eşyalarını bile kullanmak istemezler,
Herkes paylaşım derdinde ve ne kadarıyla yola devam edeyim onu planlama derdindedir,
2. gün unutulmaya başlamaya,
3. günden sonra da yavaş yavaş hiç hatırlanmıyor olmanın ve uzun sürecek bir yalnızlığın pençesindesindir artık, 1 aydan sonra da borcun yoksa seni kimse hatırlamaz artık,
İşte böyledir yaşam döngüsü. Aslında hayatlarımız kapı önündeki bir ayakkabıdan ibarettir..